Vanavond kruip ik in bed met een gloeiende mand gele sojabonen. Ik zal ze warm houden zodat er vannacht iets moois kan groeien. Ik zoek altijd oplossingen als er geen mannenlijven, of liever, als niet dat ene specifieke mannenlijf in de buurt is. De bonen zijn geweekt, gekookt en zorgvuldig in bakpapier gewikkeld. Ten slotte heb ik mijn oranje mohairen deken afgestaan- ik weet wanneer ik moet handelen.
Met zijn tweeën liggen we stille uren in een doorwaakte nacht, het pakket raakt mijn bovenarm. Af en toe strek ik mijn vingers uit en controleer of het nog genoeg lichaamswarmte heeft. Voorzichtig draai ik me dan om en rol ik me rond het deken. Zo slapen we afwisselend samen en apart.
In de vroege ochtend schuif ik mijn handen een voor een onder de bonen en draag ze plechtig naar de keuken. Daar mix ik ze door de misosoep.
Posts
No comments:
Post a Comment