Bodemloos

Alles is veranderd de dag dat ik leerde met de honger om te gaan.

Wegkrijgen kon ik hem niet. Hij was er altijd, zelfs als ik net gegeten had.
Soms, afhankelijk van het maal, was ik wel eens vijf minuten verlost.
En na uitzonderlijke delicatessen, kreeg ik een half uur.
Dan heb ik het over: de beste vis, kraakvers en op zilte manier bereid. Groenten, kleurrijk als de ochtendzon, naar zichzelf smakend. Kruiden met de smaak van de wereld in zich.

Ooit, één keer, kreeg ik een hele dag. Ik telde de vissen in de vijver aan de overkant, en keek naar de scheuren in het plafond.

Op het einde van de dag ging de zon onverbiddellijk onder. Tevergeefs zette ik er mjn schouders onder om zo het dalen tegen te gaan.

De honger kwam terug samen met het eerste licht. Ik zag het snijden, wassen, mengen, mixen, roeren, bakken, sudderen en schikken weer voor me.