'So who's enjoying your food now?'. Her voice sounded slightly emotional but mainly curious.'I give it away to friends. I have to. There is always much more than I can eat'.
I was thinking of the bags full of boxes, filled with cherry desserts, the little glass cups topped with coconut pudding, the plastic plates with honey endive tarts. How I was dragging them around the city, holding the handle bars with one hand, balancing the food bags with the other. My friends and I went to cafés where no food was served, so we could dig up my left over chocolate cake and sesame cookies. We would eat one fourth of the cake, the other half would be a gift for the pub owners, they could sell it to hungry coffee drinkers. Lately I was surprising friends on their birthdays with macro-desserts in nice bowls and candies in cardboard boxes. And sometimes Max came buy and ate a bowl of soup.
'Gosh, I feel like the perfect candidate for your delicacies, only I live 360 km too far. I have to stick to black pudding and jellied eels. But I dó shop where Madonna food-shops, or at least, where her assistant goes', she hurried to say.
I knew she missed my cooking, but I surely missed my audience. Tine was my biggest fan, and through her eyes my dishes reached excellence.
'What do you eat exactly?' I asked
'The soups in EAT are excellent, and there is always a leftover baguette. But there shouldn't be too many managers around then. We can only spend 5,50£ a day. And you know, that's not enough for me'.
My sister and I like eating. When we lived together we always had big meals, we constantly surprised each other with self-made salads and spreads. Tine was an expert in sourdough bread. After she left I found sourdough leftovers on the top of my kitchen cupboard. It had beautiful colours- just a bit too much fermenting.
'Do you manage to cook?'
'Yeah, sure, my Berley is still a great help. I made an impressive 'Shepard's pie' the other day. But how have you been actually?'
'Good'. And then slower: 'Good. Often spending too much time on cooking and then swearing I will never use that damned kitchen again. But the next day I'm experimenting again'.
'So take care'.
'Yeah, you too'.
After I had hung up the phone, I realised I hadn't asked Tine how she was doing, as if what she ate was more important to me. But in fact, by asking her about the small facts of her new established food pattern, I had figured out she was doing great.
if you want to meet Tine, go to Picadilly in Londen and drop by at EAT
http://www.eat.co.uk/
my favourite smoky coffee place in Antwerp with excellent coffees and great waiters:
http://www.caffenation.be/
Posts
2 comments:
He dankjewel Isa om een heel verhaal over mijn Londen-verblijf te schrijven! Het doet mijn low-profile job in EAT veel eer aan. Af en toe wel nodig want de klanten verwachten niet dat je verstandig bent! Gisteren praatte ik met een klant die een grote map bijhad. Ik vroeg of zij tekeningen bijhad. Bleek dat ze werkte op het architectenbureau aan de overkant van de straat. Toen ik verrukt vertelde dat ik ook architect was, was zij duidelijk geshockeerd. Zij had moeite om dat te geloven. Nochtans een toffe klant.
Het eten bij EAT is erg lekker maar gevaarlijk Engels met veel eggs, bacon ("two Big Bacon Butty's with brown sauce for you Sir" of liever een Eggs Benedict met ham en ei op een wit pistoleke)en veel te veel overschot! Ham en cheese croissants zijn ook niet slecht... Ik heb zopas op de nutrition info sheets uitgezocht dat ze zelfs in de Porridge suiker doen! Wreed dat ze een potentieel gezond ontbijt dan ook weer weten te verknoeien. Zodus heb ik besloten om me weer wat meer op mijn eigen huiselijke pot te concentreren. En met kerstmis zal ik bij Isa en ons mama eten. Mee helpen groenten snijden en verrast worden door de heerlijkheid van de meest gezonde gerechten. Ik kijk er naar uit!
Hey Isa,
Net een beetje op je blog gelezen en een paar keer moeten slikken: ik had geen idee dat je zo mooi schreef. Misschien heeft het iets te maken met het feit dat ik zelf een supertoffe zus heb tegen wie ik de dingen niet altijd moet uitspreken om ze duidelijk te maken, maar ik vind vooral dit stukje, tja, mooi. Doodgewoon mooi. Ik vrees dat dit het begin van een nieuwe verslaving is.
Post a Comment